Takeda Ekishū

Takeda Ekishū (竹田益州): 35 lat na czele Kennin-ji

Takeda Ekishū (竹田益州, 1896–1989) był japońskim mnichem zen ze szkoły Rinzai i kaligrafem. Urodził się w Bungo-Takeda w prefekturze Ōita. Od 1945 do 1980 roku kierował salą medytacyjną Kennin-ji w Kyōto, odpowiadając tym samym za kształcenie mnichów; od 1954 roku, jako kanchō, stał na czele linii Kennin-ji – urząd ten sprawował aż do swojej śmierci w 1989 roku, a więc przez 35 lat.

O odczycie: Ekishū, nie Masuyoshi

Znaki 益州 odczytuje się jako Ekishū. W opisach obiektów spotyka się obok tego formę Masuyoshi, opartą na japońskich odczytach poszczególnych znaków. Obie formy oznaczają tego samego kaligrafa.

Kennin-ji

Kennin-ji to najstarszy klasztor zen w Kyōto, założony w 1202 roku przez Eisaia, który przyniósł do Japonii zarówno buddyzm zen szkoły Rinzai, jak i uprawę herbaty. W 1964 roku Ekishū kierował obchodami 750. rocznicy śmierci założyciela; w 1981 roku poprowadził japońsko-chińską delegację przyjaźni do Chin. Jego książka o Eisaiu i Kennin-ji ukazała się w 1981 roku, a zbiór jego pism w 1983 roku.

Znak nin: cierpliwość jako ćwiczenie

Ekishū ze szczególnym upodobaniem pisał znak 忍 – nin, cierpliwość lub znoszenie. Miał on, według jego nauki, przewyższać nawet nakazy i ascezę. Tego rodzaju kaligrafie jednoznakowe stawiają piszącego przed najtrudniejszym zadaniem: nie ma kontekstu, który mógłby coś złagodzić, znak stoi samotnie na powierzchni. Pociągnięcie musi nieść od początku do końca, nacisk i tempo są bezpośrednio odczytywalne, a punkt, w którym kończy się tusz, staje się częścią wypowiedzi. Także znak oznaczający śnieg należy do tych pojedynczo stawianych form pisma, które w tokonoma określają zarówno porę roku, jak i postawę.