Przejdź do głównej zawartości Przejdź do wyszukiwania Przejdź do głównej nawigacji
Artysta

Hara Zaichū

Hara Zaichū (原在中, 1750–1837) założył w Kyōto szkołę Hara. Łączył chińskie malarstwo, Yamato-e, realizm szkoły Maruyama oraz kolorystykę szkoły Tosa.
Kakemono autorstwa Hara Zaichū: ciemnozielone liście z dwiema czerwonymi jagodami na jedwabiu.
Liście z czerwonymi jagodami – kakemono autorstwa Hara Zaichū (原在中), szkoła Hara, okres Edo (fragment)
W skrócie
Hara Zaichū (原在中) był japońskim malarzem okresu Edo (1750–1837) i założycielem szkoły Hara (原派) w Kyōto. Jego wykształcenie nie jest pewnie udokumentowane; wymienia się Ishidę Yūteia i Maruyamę Ōkyo, malarstwa buddyjskiego uczył się natomiast u Yamamoto Tansena. Jego styl łączy chińską manierę malarską, tradycję yamato-e, realizm nurtu Maruyama oraz kryjącą kolorystykę szkoły Tosa. Dzięki jego długiemu życiu zachował się obszerny i tematycznie zróżnicowany dorobek, w tym malowidła na drzwiach przesuwnych dla Shōkoku-ji i Daitoku-ji.

Hara Zaichū (原在中): założyciel szkoły Hara w Kyōto

Hara Zaichū (原在中, 1750–1837) był japońskim malarzem środkowego i późnego okresu Edo. Urodził się w 1750 roku w Kyōto; rodzina wywodziła swoje pochodzenie z Obamy w prowincji Wakasa. Zaichū założył szkołą Hara (原派) własną linię malarską, która potrafiła utrzymać się obok ugruntowanych kierunków kyōckich – Maruyama-Shijō, Tosa, Kanō.

Niepewne wykształcenie między Ishidą Yūtei a Maruyamą Ōkyo

Stosunki nauczania Zaichū nie są przekazane w sposób niebudzący wątpliwości. Literatura japońska wymienia Ishidę Yūtei i Maruyamę Ōkyo, częściowo także obu po kolei; jednoznacznego przyporządkowania nie da się ustalić na podstawie źródeł. Pewne jest natomiast, że studiował malarstwo buddyjskie u Yamamoto Tansena – dziedzinę z własnymi regułami ikonograficznymi, która wymagała odrębnego szkolenia. Ta niepewność co do wykształcenia nie jest niczym niezwykłym u malarzy okresu Edo i nie powinna być w opisach zacierana przez jednoznaczne rozstrzygnięcie.

Listowie i jagody: cichy obraz

Nie każde kakemono chce zwracać na siebie uwagę. Gałązka z ciemnozielonym listowiem i dwiema czerwonymi jagodami należy do obrazów stworzonych na codzienne spojrzenie, a nie na przyjęcie gości: żadnej okazji, żadnej opowieści, tylko dokładnie zobaczona roślina. Szkoła Hara połączyła tę powściągliwość z krytą kolorystyką tradycji Tosa, co nadaje takim zwojom ich swoistą gęstość — działają mocniej, niż sugerowałby ich format. Do niewielkiego tokonoma bywają często lepszym wyborem niż wielki pejzaż.