Watanabe Shikō (渡辺始興): malarz z Kyōto między szkołami
Watanabe Shikō (渡辺始興, 1683–1755) urodził się w Kyōto i tam zmarł w 1755 roku. Jego imię potoczne brzmiało Kyūma, a jego imię bywa też odczytywane jako Motooki. Należy do nielicznych malarzy swoich czasów, którzy równorzędnie opanowali kilka tradycji, zamiast wiązać się z jedną szkołą.
W służbie rodu Konoe
Od około 1708 roku Shikō pozostawał w służbie Konoe Iehiro, jednego z najbardziej wpływowych arystokratów dworskich w Kyōto, a zarazem wybitnego kaligrafa i znawcy sztuki. W tym otoczeniu powstała również kopia malowanych zwojów z legendą chramu Kasuga, licząca dwadzieścia zwojów, która znajduje się dziś w Yōmei Bunko, kolekcji rodu Konoe.
Od szkoły Kanō do stylu Kōrin
Wykształcenie Shikō zdobył w szkole Kanō, której malarstwo tuszem pielęgnował przez całe życie. Później znalazł się pod wpływem Ogata Kōrin i przejął dekoracyjny, płaszczyznowy styl malarstwa Rinpa; uchodzi za jedynego malarza, który kontynuował tradycję Kōrin w Kyōto. Do jego znanych dzieł należą para parawanów z irysami w Cleveland Museum of Art, malowidła na przesuwanych drzwiach w świątyni Daikaku-ji w Kyōto, przedstawiające prace polowe i skaczące zające, oraz malowidła ścienne w Konbu-in w Nara.
Ptaki malowane z natury
Szczególnie brzemienne w skutki okazały się studia przyrody Shikō. Jego zwój z dokładnie obserwowanymi ptakami, znajdujący się dziś w Mitsui Memorial Museum w Tokio, został skopiowany przez Maruyama Ōkyo i uchodzi za zapowiedź malarstwa shasei, malarstwa z natury, które pod koniec XVIII wieku odmieniło sztukę Kyōto.
Jedna sygnatura, wiele rąk
Muzea starannie rozróżniają w przypadku Shikō dzieła pewne, atrybucje i obrazy w jego manierze. Sygnatura podaje więc przede wszystkim imię, na które powołuje się dany zwój wiszący; czy jest on dziełem własnoręcznym, można ocenić dopiero w porównaniu z pewnymi dziełami. Właśnie ta różnorodność przekazu pokazuje, jak silnie jego imię oddziaływało w malarstwie Kyōto.
