Mochizuki Kinpō (望月金鳳): „Tanuki-Kinpō”
Mochizuki Kinpō (望月金鳳, 1846–1915) był japońskim malarzem szkoły Shijō, który wyróżnił się przede wszystkim obrazami zwierząt. Pochodził z dzielnicy Hirano-machi w Ōsaka, pierwotnie nosił nazwisko Hirano i przez adopcję wszedł do rodziny Mochizuki. Obrazy tanuki przysporzyły mu takiej sławy, że nazywano go „Tanuki-Kinpō”.
Nauka w szkole Shijō
Jego edukacja zaczęła się w szkole Maruyama, a następnie zaprowadziła go do Nishiyama Kan'ei, malarza szkoły Shijō. Malarstwo Shijō, wyrosłe w Kyōto z tradycji Maruyama Ōkyo i Matsumura Goshun, łączyło dokładną obserwację natury z luźnym, lirycznym pociągnięciem pędzla – postawą wyraźnie widoczną w obrazach zwierząt Kinpō.
Od urzędnika do malarza w Tokio
W 1876 roku Kinpō wyjechał do Tokio i wstąpił jako urzędnik do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Następnie pracował dla Urzędu Kolonizacji Hokkaidō, prefektury Sapporo i administracji prefektury Hokkaidō. W 1890 roku porzucił służbę państwową i odtąd żył jako malarz w Tokio, gdzie w dzielnicy Asakusa prowadził własną szkołę malarstwa.
Wystawy, założenia, jury
Już w 1882 roku wystawiał na pierwszej krajowej wystawie malarstwa, od 1890 roku wielokrotnie otrzymywał nagrody Japońskiego Towarzystwa Sztuki, w 1895 i 1897 roku – za każdym razem trzecią nagrodę. W 1898 roku należał do założycieli Nihon Gakai i zasiadał tam w jury, a w 1907 roku wraz z Takashima Hokkai założył Seiha Dōshikai. Od drugiej Bunten w 1908 roku był jurorem państwowej wystawy sztuki. Zmarł w 1915 roku.
Tanuki w tuszu
Tanuki, japoński jenot, jest w wierzeniach ludowych i opowieściach przebiegłym kompanem, który chętnie zmienia postać. Na obrazach Kinpō pojawia się jako zwierzę: z gęstym futrem budowanym miękkimi warstwami tuszu, czujnymi oczami i starannie podpatrzoną postawą. Czasopismo artystyczne Bijutsu Gahō opublikowało w 1900 roku jego obraz starego tanuki w świetle księżyca. Do jego dorobku należą także obrazy kwiatów i ptaków.
