Artysta

Hata Eshō

Kakemono z sygnaturą Hata Eshō: znak Mu nasyconym czarnym tuszem z czerwoną pieczęcią nagłówkową.
Znak Mu – kakemono z sygnaturą Hata Eshō (秦慧昭), okres Shōwa (fragment)

Hata Eshō (秦慧昭): od dziecka w klasztorze do opata

Hata Eshō (秦慧昭) urodził się 4 marca 1862 roku w Kozukue w prowincji Musashi. Po śmierci ojca trafił w 1867 roku jako pięciolatek do Hata Ehō w świątyni Tenryū-ji w Shinagawa, gdzie otrzymał tonsurę. W 1870 roku podążył za swoim nauczycielem do Toyooka w prowincji Tajima, do świątyni Chōshō-ji. Jego imię mnisze brzmi Mokudō Eshō.

Lata nauki w Eihei-ji

W wieku siedemnastu lat udał się na letnie odosobnienie do Eihei-ji i został tam pomocnikiem opata Kuga Kankei. W 1881 roku był shuso, pierwszym mnichem klasztoru, a w następnym roku otrzymał od swojego nauczyciela przekaz dharmy. Podczas wielkiej uroczystości ordynacyjnej w 1884 roku służył ze względu na swój dobry charakter pisma jako osobisty pomocnik. Później nauczał w Renpō-Gakurin w Kōbe, a w 1890 roku objął kierownictwo Chōshō-ji.

Kōbe i Hannya-rin

W latach 1913–1917 ponownie działał w Eihei-ji, później krótko w Chigen-ji w Miyazu. W 1920 roku przeniesiono go do Fukushō-ji w Kōbe, który spłonął tego samego dnia; prace budowlane przeciągnęły się na około dziesięć lat. W 1925 roku założył tam zen-dōjō w Kōbe, a w 1928 roku klasztor, znany jako Hannya-rin, stał się uznanym ośrodkiem szkoleniowym. Uczył się tam również Miyazaki Ekiho, późniejszy 78. opat Eihei-ji.

68. opat Eihei-ji

6 grudnia 1933 roku Hata Eshō został wybrany 68. opatem Eihei-ji i otrzymał tytuł honorowy Daiki Shōshin Zenji; od lutego 1934 roku był jednocześnie kanchō, zwierzchnikiem szkoły Sōtō. W 1941 roku po zmianie konstytucji zakonu ustąpił z Eihei-ji i pozostał pierwszym etatowym kanchō. Zmarł 19 stycznia 1944 roku w świątyni w tokijskiej dzielnicy Ushigome.

Kaligrafia i sygnatura

Kaligrafie Hata Eshō chętnie sygnował imieniem Eihei, często z dodaniem swojego wieku; w zbiorach świątynnych poświadczona jest na przykład sygnatura Eihei shichijūgo-ō Eshō, 75-letni starzec z Eihei. Z czasów w Kōbe przekazano także przydomek Hyakufunō. Taka sygnatura podaje imię, na które powołuje się dany zwój; czy jest on dziełem własnoręcznym, rozstrzyga dopiero porównanie z pewnymi dziełami.

Podobne tematy