Chawan Chawan z ceramiki Ōhi z pudełkiem Sōsei

Głębokie, ziemiste ciepło ceramiki Ōhi z Kanazawy promieniuje z tego chawan ze szczególną, niemal medytacyjną intensywnością. Zewnętrzne wieczko pudełka określa czarkę jako chawan Ōhi (大樋 茶碗); ceramika Ōhi, założona w XVII wieku przez ucznia rodu Raku, jest, podobnie jak Raku, formowana ręcznie bez użycia koła garncarskiego i wypalana charakterystyczną metodą niskotemperaturowego wypału. Typowe dla Ōhi bursztynowe szkliwo ame rozwija przy tym swoją niepowtarzalną osobowość poprzez wypał redukcyjny, co prowadzi do żywych przejść barwnych, delikatnych faktur i porowatej powierzchni, która w doskonały sposób ucieleśnia ducha wabi-sabi.

Naczynie ma zwartą, organicznie ukształtowaną sylwetkę z nieregularnym brzegiem, który zapewnia naturalne, przyjemne odczucie w dłoni. Szkliwo przechodzi w bogatym spektrum od ciepłego bursztynu i miodowej żółci po głęboki brąz i niemal czarne odcienie. Błyszczące partie kontrastują z matowymi, strukturalnymi obszarami, podczas gdy delikatne pęknięcia typu craquelé i lekkie wypukłości chwytają światło. Szczególnie wyróżnia się dno ze spiralnym wzorem, które uwidacznia rzemieślniczy proces powstawania i nadaje przedmiotowi dodatkową rzeźbiarską nutę.

Jako wykonany ręcznie unikat ten chawan dostarczany jest w opisanym drewnianym pudełku: na wewnętrznej stronie wieczka Sōsei (宗聖), opatrzywszy napis swoim kaō (parafą), nadaje czarce poetycką nazwę (mei) „Midorige” (緑毛) – to inskrypcja na pudełku, jakie sporządzają mistrzowie herbaty; nie wymienia ona garncarza. Podkreśla to autentyczność i wartość czarki dla kolekcjonerów. Doskonale nadaje się do przygotowywania matchy, gdzie porowata powierzchnia delikatnie zatrzymuje ciepło, a wizualna głębia szkliwa wzbogaca rytuał. Z każdym użyciem przedmiot nabiera jeszcze więcej charakteru dzięki delikatnej patynie i staje się cichym, ponadczasowym towarzyszem, który uwidacznia esencjonalne piękno japońskiej sztuki ceramicznej.