Kakemono Zestaw dwóch obrazów – tanuki pod śliwą i wierzbą

Stanowiąca całość para zwojów wiszących autorstwa Mochizuki Kinpō, jednego z najbardziej znanych malarzy zwierząt epoki Meiji. Jego tanuki już za życia uchodziły za niedoścignione i do dziś są najbardziej poszukiwanym motywem w jego twórczości. Oba zwoje przedstawiają tanuki (jenota japońskiego) w dwóch porach roku. Wiosną młode, puszyste zwierzę siedzi pod kwitnącą gałązką śliwy i patrzy uważnie, niemal z ciekawością, na widza. Kwiaty są delikatnie kolorowane. Latem dorosły tanuki skrada się przyczajony i czujny przez wysoką, pochylającą się trawę.

Kinpō pracuje mokrym, miękko rozlewającym się tuszem, który czyni gęste futro niemal namacalnym. W kontraście do tego stawia kilka precyzyjnych, głęboko czarnych akcentów przy oczach, pysku i łapach. To połączenie spontaniczności i dokładnej obserwacji natury jest typowe dla szkoły Shijō, w której Kinpō się kształcił. Obszerne puste płaszczyzny dają zwierzętom przestrzeń i sprawiają, że kompozycje działają spokojnie i nastrojowo. Oba obrazy są sygnowane „金鳳” (Kinpō) i opatrzone okrągłą pieczęcią „金鳳畫印”.

Para przechowywana jest we wspólnej drewnianej skrzynce. Na wieku widnieje napis „金鳳畫史狸圖 春夏二幅” (obrazy tanuki malarza Kinpō, wiosna i lato, dwa zwoje). Wewnętrzna strona wieka jest opisana i opatrzona pieczęcią. Szczególnym wyróżnikiem jest dołączony, własnoręcznie podpisany list Mochizuki Kinpō do pana Koike Ginjirō wraz z oryginalną kopertą. Na kopercie widnieje odbity stemplem adres nadawcy Kinpō w Asakusa w Tokio, gdzie od 1890 roku prowadził swoją pracownię i szkołę malarstwa, a także 3-senowy znaczek z chryzantemą ze stemplem pocztowym z 6 lipca 1912 roku (Meiji 45), zaledwie kilka tygodni przed końcem epoki Meiji. Papier listowy nosi blado nadrukowaną pieczęć artysty.