Kakemono Sutra Serca wyraźnym pismem, datowana Shōwa 52

Kolumna po kolumnie Sutra Serca biegnie po jasnym papierze, od tytułu w prawym górnym rogu aż po powtórzenie tytułu przy lewym brzegu. Znaki stoją w równych rzędach, każdy z osobna wyraźnie czytelny, a jednak nie sztywny: piszący pozwala kreskom lekko nabrzmiewać i niektórym pociągnięciom nadaje miękkie, gibkie zakończenie. Tak powstaje spokojny rytm, bliski głośnej recytacji tekstu.

Żaden tekst buddyjski nie jest w Japonii przepisywany częściej. Przepisywanie sutry uchodzi za ćwiczenie skupienia i czyn przynoszący zasługi, i odpowiednio do tego sygnatura kończy się słowem oznaczającym pełne czci pisanie: Suzuki Yūseki, a po nim dwie czerwone pieczęcie. Przed nią znajduje się datowanie na lato roku Shōwa 52, czyli 1977.

Kaligrafia na papierze mierzy 53 × 185 cm i już oprawą pokazuje, jaką rangę przypisywano tekstowi: niebieskozielony brokat z dużymi wiciami piwonii otacza arkusz, a u góry i u dołu wąski czerwony brokat ze złotem stanowi mocny akcent. Jikusaki są z drewna, w komplecie jest drewniane pudełko z napisem. Zwój pasuje na każdą porę roku i nadaje się zarówno do tokonoma, jak i do cichego pomieszczenia we własnym domu.