Kakemono Matsuo Bashō jako wędrowiec

W tym zwoju (kakemono) klęczy starzec w czapce (zukin) na głowie, z kijem wędrowca i zamyślonym, lekko zwróconym w bok spojrzeniem, który daje się rozpoznać jako poeta haiku Matsuo Bashō – obok niego leżą przygotowane kamień do tuszu, pędzel i torba podróżna.

Skromne fałdy szaty, utrzymane w stonowanych odcieniach szarości i błękitu, nadają postaci spokojny, dostojny wyraz. Twarz została starannie opracowana za pomocą delikatnych linii oddających brodę i zmarszczki, dzięki czemu poeta, mimo zredukowanej palety barw, zyskuje indywidualny, niemal portretowy charakter. Kij, torba podróżna i przybory do pisania na brzegu obrazu ukazują go jako wędrownego poetę.

Nad postacią widnieje słynne haiku Bashō 旅人と我名よばれん初しぐれ („Niech mnie zwą wędrowcem – pierwszy zimowy deszcz”), a po nim 芭蕉翁 („czcigodny Bashō”); sygnatura malarza w prawym dolnym rogu zaczyna się od 門人 („uczeń”). Oprawa w górnej części nosi pewne uszkodzenia wynikające z wieku. Dla kolekcjonerów japońskiego malarstwa figuralnego o charakterze literackim ten zwój (kakemono) stanowi nastrojowe uzupełnienie kolekcji.