Kakemono Kaligrafia zen „Mu“ z wersem z pieśni Shōdōka

Czarny jak kawałek nocy znak Mu leży na papierze, napisany jednym, niemal malarskim zamachem. Pędzel był tak obficie nasączony, że tusz wypełnia całe płaszczyzny; dopiero ku prawemu górnemu rogowi pociągnięcie się rwie, a włosie ciągnie za sobą suche smugi. Mu oznacza nic, a w zen nie chodzi o pustkę w zwykłym sensie, lecz o to, co poprzedza wszelkie rozróżnienie.

Obok płynną kursywą zapisano słowa Banshō shinra yōgen chū, dziesięć tysięcy rzeczy ukazuje się w nim jako odbicia. Wers pochodzi z Shōdōka, pieśni o oświeceniu, i mówi o umyśle jako o czystym lustrze. Sygnatura łączy Eihei z wiekiem piszącego, który przekroczył siedemdziesiątkę, i imieniem Shō; dochodzą do tego dwie pieczęcie i pieczęć nagłówkowa. Odpowiada to Hata Eshō, który w latach 1933–1941 jako 68. opat stał na czele głównej świątyni szkoły Sōtō, Eihei-ji.

Format poziomy na papierze pochodzi z okresu Shōwa i mierzy 72 × 128 cm. Oprawa z jedwabiu w naturalnym kolorze i niebieskozielonego brokatu jest prosta; przy górnej krawędzi widać ślady wieku. Jikusaki są z drewna, drewnianego pudełka nie ma w komplecie.