Artysta

Imai Keiju

Imai Keiju (今井景樹) uczył się u Imao Keinena i został jego adoptowanym synem. Jego twórczość koncentrowała się na malarstwie kwiatów i ptaków.

Data publikacji: 14 mar 2026

Kakemono autorstwa Imai Keiju: ptaki na jesiennie zabarwionym klonie, w kolorze na jedwabiu. — Ptaki na jesiennym klonie – kakemono autorstwa Imai Keiju (今井景樹) (fragment)

W skrócie

Imai Keiju (今井景樹) był japońskim malarzem szkoły Maruyama. Urodził się w Seki w powiecie Suzuka, w dzisiejszej prefekturze Mie. Uczył się u Imao Keinena, jednego z najważniejszych malarzy kwiatów i ptaków w Kyōto okresu Meiji, i został jego adoptowanym synem. Jego własną specjalnością również była kachō-ga. Imię artystyczne 景樹 spotykane jest także w odczycie Keiki.

Spis treści

Imai Keiju (今井景樹): uczeń i syn Imao Keinena

Imai Keiju (今井景樹) był japońskim malarzem szkoły Maruyama. Urodził się w Seki, w powiecie Suzuka, na terenie dzisiejszej prefektury Mie. Wyjechał do Kyōto i uczył się u Imao Keinena, którego przybranym synem został później – jest to droga typowa dla japońskiego malarstwa, w której relacja mistrz–uczeń łączy się z sukcesją rodzinną.

Keiju czy Keiki? O odczycie

Imię artystyczne 景樹 występuje w dwóch odczytach, Keiju i Keiki. Oba oznaczają tego samego malarza; kto szuka Imai Keiki, ma na myśli te same prace.

Szkoła Imao Keinena

Imao Keinen (1845–1924) należał do najważniejszych malarzy kwiatów i ptaków w Kyōto okresu Meiji i Taishō. Wywodził się z tradycji Maruyama i doprowadził jej zasadę – dokładne studium natury – do perfekcji: jego kachō-ga łączą precyzyjną obserwację ze świetlistą, starannie stopniowaną kolorystyką. Jego wzornik do malarstwa kwiatów i ptaków znalazł szerokie rozpowszechnienie i ukształtował całe pokolenie. Keiju kontynuował pracę w tym kierunku.

Klon jesienią

Klon jest w Japonii motywem jesieni par excellence – oglądanie jego przebarwień, znane jako Momijigari, ma podobną rangę jak wiosenne oglądanie kwiatów wiśni. Dla malarza urok tkwi w stopniowaniu barw: gałązka klonu pokazuje jednocześnie liście zielone, żółte i głęboko czerwone, a przejście między nimi decyduje o wyrazie obrazu. Małe ptaki wśród gałęzi nadają obrazowi skalę. Takie zwoje (kakemono) wiszą od października do wczesnej zimy.